Dzisiaj jest: 19.11.2026, imieniny: Elżbiety, Faustyny, Pawła

Zamek w Inowłodzu. Warownia Kazimierza Wielkiego i Władysława Jagiełły

Dodano: 2 miesiące temu Czytane: 32 Autor:

Zamek w Inowłodzu pamięta czasy Kazimierza Wielkiego, handel nad Pilicą i potop szwedzki. Po wiekach ruina znów stała się jednym z symboli miasta.

Zamek w Inowłodzu. Warownia Kazimierza Wielkiego i Władysława Jagiełły
Dzisiaj można wejść na dziedziniec zamku, wspiąć się na wieżę i spojrzeć na Inowłódz z góry. Trudno przy tym uwierzyć, że przez setki lat zamek nad Pilicą właściwie znikał z krajobrazu. Niszczał, zarastał, a jego mury służyły nawet jako źródło materiału budowlanego.
Historia zamku w Inowłodzu prowadzi do czasów Kazimierza Wielkiego. W XIV wieku Polska wyglądała zupełnie inaczej niż dzisiaj, a Inowłódz nie był spokojnym miejscem odwiedzanym przez turystów podczas weekendowych wycieczek. Przebiegał tędy ważny szlak handlowy, była przeprawa przez Pilicę i komora celna. Tego wszystkiego należało pilnować. I właśnie w takim miejscu wyrósł zamek.
Nie wybrano go przypadkowo. Pilica, podmokłe tereny i otoczenie warowni wodą pomagały w obronie. Do zamku prowadził drewniany most, a za murami toczyło się normalne życie. Były tu między innymi stajnia, kuźnia i piekarnia.
Łatwo dziś patrzeć na kamienne mury jak na dekorację do pamiątkowego zdjęcia. Kilkaset lat temu nie były dekoracją. Miały chronić ludzi, towary i miejsce, które miało znaczenie dla całej okolicy.

Jagiełło i podarunek dla królowej Bony
Zamek wybudował Kazimierz Wielki, jednak najbardziej upodobał go sobie król Władysław Jagiełło. Wykupił on warownię od możnowładców i rozbudował  odpoczywając tu podczas swoich słynnych podróży po kraju.
W XVI wieku król Zygmunt Stary przekazał inowłodzką twierdzę swojej żonie, królowej Bonie Sforzy. W późniejszych latach zamek trafił w ręce zamożnego rodu Drzewickich.
Cios przyszedł w XVII wieku wraz z potopem szwedzkim.
Po tych wydarzeniach warownia nie odzyskała już dawnego znaczenia i przez następne stulecia powoli znikała. Część murów rozbierano, pozyskując z nich materiał budowlany. Dawny zamek królewski stawał się ruiną, a ruina coraz bardziej wtapiała się w krajobraz nad Pilicą.
Musiało minąć kilka stuleci, żeby historia zaczęła biec w przeciwnym kierunku.

To, co zostało pod ziemią
W XX wieku na terenie zamku pojawili się archeolodzy. I okazało się, że ziemia zachowała znacznie więcej, niż można było przypuszczać, patrząc na pozostałości murów.
Podczas badań odnaleziono dziesiątki tysięcy zabytków – fragmenty ceramiki i szkła, kafle, przedmioty metalowe, a nawet fragmenty witraży pochodzących z zamkowej kaplicy. Łącznie tylko podczas prac prowadzonych w latach 1973–1985 odkryto ponad 38 tysięcy ruchomych zabytków.
Nagle ruina zaczęła opowiadać o codzienności ludzi, którzy mieszkali tutaj setki lat wcześniej.
Bo historia zamku to nie tylko królowie, wojny i daty. Ktoś przecież rozpalał ogień w piekarni, ktoś pracował w kuźni, ktoś przeprowadzał konie przez most. Za murami, które dziś oglądamy jako zabytek, kiedyś zwyczajnie toczyło się życie.

Zamek wraca
Na początku XXI wieku zapadła decyzja, która całkowicie zmieniła wygląd tego miejsca. Ruiny zabezpieczono, a część zamku zrekonstruowano. Prace prowadzono w latach 2008–2012, a w czerwcu 2013 roku obiekt oficjalnie otworzył swoje podwoje.
Po kilkuset latach to miejsce ponownie zaczęło żyć. W zamku działa dziś centrum kultury, biblioteka i informacja turystyczna. Odbywają się wystawy, koncerty i warsztaty. W murach, które pamiętają zupełnie inną Polskę, organizowane są nawet śluby.
Historia zatoczyła więc dość niezwykłe koło. Zamek powstał, by strzec ważnego miejsca nad Pilicą. Później przez stulecia zamieniał się w ruinę. Dzisiaj ponownie jest częścią życia Inowłodza i zachwyca swym widokiem przypominając nam minione dzieje.
 
Źródło: Fot: Oktawia Artiuchow
Promowane